Poetry Intelligence Agency (P.I.A.): Commentaar over Jan Theuninck door Roger Akkerman op 7 Januari 2009

rogerakkerman schreef:politiek en kunst moet je gescheiden houden.

anders wordt het politieke kunst of kunst politiek.

Waarom? Is politiek niet gerelateerd aan ethiek, geschiedenis, cultuur enz. en aldus evengoed werkelijkheid?

Een Joods Israëlische vriend vroeg mij eens of ik vertrouwd was met het werk Jan Theuninck een Vlaamse kunstenaar, veronderstellend dat die naam voor mij als Vlaming wel bekend zou zijn.

Tot mijn schaamte moest ik toegeven dat ik hem niet eens kende.

Waarom hij die, ginder wonend, wel kende werd me duidelijk nadat ik hem opzocht op Wikipedia:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Theuninck

Jan Theuninck ageert vanuit een diepe sociale bewogenheid tegen onrechtvaardigheid, het misbruik van de rechtsstaat en het ontsporen van een systeem dat door zijn eigen hypocrisie wordt voorbijgestoken. Zijn taal is hard en scherp en ontdaan van overbodige woorden, hij ontrafelt de diepten van de ziel en probeert te verhinderen dat de mensen vluchten in de stilte van de onverschilligheid;

............

Zijn schilderwerken zijn gekenmerkt door een hard edge stijl, soms in combinatie met een lijnenspel dat doet denken aan Miró. Hij werkt het liefst met felle, harde, monochrome kleuren.

Ook hier komen zijn grote thema's terug : de holocaust, het kolonialisme en het pacifisme. Bekende werken zijn white niggers waarbij hij zeer maatschappijkritisch verwijst naar de koloniale en hedendaagse misbruiken en over zichzelf schrijft: "I am a white nigger".

---------------------------------------------------------------------